Publikacje

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika

 

Rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika zostało uregulowane w przepisie art. 52 Kodeksu pracy, który statuuje trzy przypadki, kiedy to pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

 

Pracodawca może rozwiązać każdą umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, pod warunkiem, że rozwiązanie umowy jest uzasadnione oraz spełnia inne wymagania określone w Kodeksie pracy. By pracodawca mógł rozwiązać umowę o pracę w opisany sposób muszą zaistnieć łączenie następujące przesłanki:

a) wystąpienie zdarzenia uzasadniającego rozwiązanie umowy,

b) zachowanie okresu miesięcznego przewidzianego do złożenia oświadczenia o rozwiązaniu umowy, licząc od dnia uzyskania przez pracodawcę wiadomości o okoliczności uzasadniającej rozwiązanie umowy,

c) zasięgnięcie opinii, a w pewnych wypadkach zgody, reprezentującej pracownika zakładowej organizacji związkowej na rozwiązanie umowy,

d) złożenie oświadczenia w przedmiocie rozwiązania umowy na piśmie z przytoczeniem przyczyny uzasadniającej rozwiązanie umowy.

 

Po pierwsze, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, w razie ciężkiego naruszenia przez pracownika podstawowych obowiązków pracowniczych.

Ocena czy naruszenie obowiązków pracowniczych wyczerpuje charakter ciężkiego naruszenia musi zawsze być rozpatrywana indywidualnie. Zgodnie z orzecznictwem SN do ciężkich naruszeń podstawowych obowiązków pracowniczych przykładowo zaliczyć należy:

a)Opuszczanie pracy bez usprawiedliwienia, stawienie się do pracy w stanie nietrzeźwym (wyrok SN z dnia 19 marca 1984 r., I PR 33/84).

b) Rozpoczęcie urlopu "na żądanie" (art. 1672 k.p.) przed udzieleniem go przez pracodawcę może być uznane za nieusprawiedliwioną nieobecność w pracy, będącą ciężkim naruszeniem podstawowych obowiązków pracowniczych w rozumieniu art. 52 § 1 pkt 1 k.p. (wyrok SN z dnia 16 września 2008 r., II PK 26/08).

c) Bezzasadna odmowa wykonania polecenia dotyczącego pracy może uzasadniać rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.) bez potrzeby uprzedniego stosowania kar porządkowych (wyrok SN z dnia 3 kwietnia 1997 r., I PKN 40/97).

d) Wyrządzenie szkody pracodawcy, którą ów pracodawca - zgodnie z art. 6 k.c. w zw. z art. 300 k.p. - musi udowodnić (wyrok SN z dnia 6 lutego 1997 r., I PKN 68/96, OSNAPiUS 1997, nr 18, poz. 339), zachowanie nielicujące z kierowniczym stanowiskiem, wyrażające się w popełnieniu przestępstwa karno-skarbowego, celnego (wyrok SN z dnia 4 grudnia 1986 r., I PRN 73/86).

e) Pracownik, który ma wiedzę o działaniu na szkodę swojego pracodawcy, obowiązany jest go o tym zawiadomić. Niewykonanie tego obowiązku może być ocenione jako ciężkie naruszenie podstawowych obowiązków pracowniczych (wyrok SN z dnia 1 października 1998 r., I PKN 351/98).

f) Rozwiązanie przez pracodawcę umowy o pracę bez wypowiedzenia z powodu ciężkiego naruszenia podstawowych obowiązków pracowniczych, polegającego na przebywaniu w miejscu i czasie pracy w stanie nietrzeźwości (art. 52 § 1 pkt 1 k.p.), nie może być uznane za sprzeczne z zasadami współżycia społecznego (art. 8 k.p.) tylko z tej przyczyny, że pracodawca wcześniej tolerował nietrzeźwość pracownika w miejscu pracy (wyrok SN z dnia 13 kwietnia 2000 r., I PKN 596/99).

 

Po wtóre, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, w razie popełnienia przez pracownika w czasie trwania umowy o pracę przestępstwa, które uniemożliwia dalsze zatrudnienie go na zajmowanym stanowisku, jeżeli przestępstwo jest oczywiste lub zostało stwierdzone prawomocnym wyrokiem.

Podstawą natychmiastowego rozwiązania umowy o pracę musi być wina pracownika w popełnieniu przestępstwa, które uniemożliwia jego zatrudnienie. Przy czym samo podejrzenie, że pracownik dopuścił się przestępstwa, nie uzasadnia rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika. Przestępstwo musi być oczywiste, tzn. muszą istnieć niebudzące najmniejszych wątpliwości dowody popełnienia czynu zabronionego pod groźbą kary lub powinno być stwierdzone wyrokiem prawomocnym.

 

Po trzecie, pracodawca może rozwiązać umowę o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika, w razie zawinionej przez pracownika utraty uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku.

Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 26 października 1984 r.,  (sygn. akt: I PRN 142/84), wskazał, iż  utrata uprawnień koniecznych do wykonywania pracy na zajmowanym stanowisku może być podstawą rozwiązania umowy o pracę bez wypowiedzenia wówczas, gdy pracownik zostanie pozbawiony tych uprawnień z własnej winy, wskutek naruszenia obowiązków pracowniczych, dopuszczenia się wykroczenia lub przestępstwa.

 

Przy zastosowaniu powyższych przesłanek możliwe jest rozwiązanie umowy o pracę bez wypowiedzenia z winy pracownika.

 


Powrót...
Copyrights 2012 - 2018 Rafał Biernacki - Kancelaria Adwokacka - Warszawa
Projekt i wykonanie: AD-VISIONS