Publikacje

Obowiązek alimentacyjny (alimenty) na dziecko

 

Rodzice obowiązani są do świadczeń alimentacyjnych względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.

 

Zgodnie z ustawą z dnia 25 lutego 1964 roku Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. z 5 marca 1964 roku, Nr 9, poz. 59) (dalej: „Ustawa”) rodzice są obowiązani do troszczenia się o fizyczny i duchowy rozwój dziecka (art. 96 Ustawy). W ramach tego obowiązku zawarty jest obowiązek alimentacyjny rodziców względem dziecka, które nie jest jeszcze w stanie utrzymać się samodzielnie, chyba że dochody z majątku dziecka wystarczają na pokrycie kosztów jego utrzymania i wychowania.


Do kiedy istnieje obowiązek alimentacyjny na dziecko?

WAŻNE

Ustawa nie przewiduje granicznego okresu do kiedy obowiązek alimentacyjny obowiązuje, ani nie precyzuje jakie wykształcenie dziecko musi osiągnąć, by przedmiotowy obowiązek przestał obowiązywać.

Jedyną przesłanką umożliwiającą ustanie obowiązku alimentacyjnego jest usamodzielnienie się dziecka.

 

W momencie osiągnięcia przez dziecko pełnoletniości trwanie obowiązku alimentacyjnego uzależnione jest szeregu czynników związanych takich jak: dalsza edukacją dziecka, jego predyspozycje, zdolności. Jak wyjaśnia Sąd Najwyższy w wyroku z 14 listopada 1997 r. (sygn. akt: III CKN 257/97) „Przy orzekaniu o obowiązku alimentacyjnym rodziców wobec dzieci, które osiągnęły pełnoletność, brać należy także pod uwagę, czy wykazują one chęć dalszej nauki oraz czy ich osobiste zdolności i cechy charakteru pozwalają na rzeczywiste kontynuowanie przez nie nauki”.

 

Wykonanie obowiązku alimentacyjnego względem dziecka, może obejmować osobiste starania rodzica w  utrzymaniu lub o wychowanie dziecka, oraz na pokryciu przez rodzica kosztów utrzymania lub wychowania dziecka.

 

Wysokość obowiązku alimentacyjnego na dziecko

Zgodnie z regułami przedstawionymi w Ustawie dziecko ma prawo do równej stopy życiowej z rodzicami.  Oznacza to, że nawet niskie dochody rodziców z reguły nie zwalniają ich od obowiązku alimentacyjnego, ponieważ przy zasądzeniu alimentów sąd uzależnia od możliwości zarobkowych rodziców, a nie od rzeczywiści osiąganych zarobków i dochodów. Powyższe ma odzwierciedlenie w judykaturze Sądu Najwyższego. W uchwale z dnia 16 grudnia 1987 roku, (sygn. akt: III CZP 91/86) SN wskazuje, iż (…) Rodzice nie mogą uchylić się od obowiązku alimentacyjnego na tej podstawie, że wykonanie tego obowiązku stanowiłoby dla nich nadmierny ciężar. Możliwości zarobkowe zobowiązanego nie mogą być zawsze utożsamiane z wysokością faktycznie osiąganych dochodów. W przypadkach uzasadnionych możliwości zarobkowe obejmują także te zarobki, które zobowiązany jest w stanie uzyskać, lecz nie osiąga ich z przyczyn nie zasługujących na usprawiedliwienie, np. ponosi straty z tytułu działalności gospodarczej nadmiernie inwestując pieniądze, albo osoba zobowiązana nie wykonuje wyuczonego i dobrze wynagradzanego zawodu, pracuje w niepełnym wymiarze godzin, bądź też pracuje dorywczo”.

 


Powrót...